Ben Around The World

2008-10-21T11:19:00.055+01:00

ons appartement in Bangkok

The power of love

La Flandre en Bangkok

De Alms (bedeltocht) in Luang Prabang

Verblijfplaats in Luang Prabang

Tigerfarm in Mea Rim, bij Chiang Mai

Gegroet iedereen,

Aan allen een laattijdige zalige kerst toegewenst en een voorspoedig 2009

Groeten vanuit het verre Bangkok

Benne

Again in Thailand

2008-10-03T14:07:00.012+01:00

Gegroet Vrienden,

Na reeds een goede 2 weken in het verre Azie te verbleven te hebben leek mij de tijd rijp jullie te laten weten dat ik het uitstekend stel. Na een lange tijd in Bangkok vertoeft te hebben met Noi zijn we sinds gisteren afgezakt naar Chaing Mai, in het noorden, waarna de weg ons zal leiden doorheen Laos voor een kortstondige vakantie. Daarna zoek ik me waarschijnlijk in flat in bangkok en word het uitkijken voor werk en studies. Verder heb ik eigenlijk geen spectaculaire verhalen vertellen en voel ik mij genoodzaakt jullie niet teveel te gaan vervelen met ellelange verhalen. Maar verblijd jullie niet teveel, volgende keer hoop ik jullie een uitgebreid reisverslag voor te leggen. Tot die tijd kunnen jullie genieten van deze selectie foto's.

Vrienden en familie, het gaat jullie goed

vele groeten

Benne

2008-04-10T07:16:00.017+01:00

Gegroet vrienden, familie, kennissen en geliefden,

Laten we het deze keer kort en bondig houden en in het vlaams. Na de mooie trip met de bromfiets doorheen de bergen van centraal Birma in het gezelschap met men goede vriend heb ik de vlieger genomen richting Bangkok om met veel verf en water het nieuwe jaar te vieren. Momenteel verblijf ik in Chiang mai samen met mijn gode thiase vriendin. En zoals dat gaat neem ik op 6 mei de vlieger terug richting Europa. Bij deze tot weldra............

Groeten

Benne

Heart of Gold

2008-03-24T06:23:00.056+01:00

Hello friends and family,

It has been an exiting week so far. After my long stay in bangkok trying to obtian my visa for Myanmar I took the plane on the 25th of march, direction Yangon; the capital of Myanmar, leaving the wonderful Noi behind, that I have met 1 month ago. I arrived in the airport around 8 o'clock in the morning and took a taxi to the centre. I spended my first day in Yangon in total darkness as I had only slept 3 hours in the last 48 hours. I woke up early the next day. Took a shower as soon as the power was turned back on, had my breakfast and left the hotel to start exploring the city. Yangon was a bustling place and a totally different sight from the other cities I had visited. I came to realise that india wasn't that far away. Yangon looked like a gateway between india and south-east Asia, creating an interesting mix of different cultures. After a few km off walking I was being bothered by a 13 year old hindoe boy, trying to sell his postcards. He looked like a nice bright kid, full of life, so I made a deal with him, that if he showed me around a little bitt I would buy some off his postcards. We walked from market to market talking about his life. He was the middle one off a family consisting out of 8 childeren. His mother had to take care of everything while his father was spending his time in jail. To make money for the family and for school he walked the streets trying to sell his postcards. After our walk we encounterd Sule Paya, the central pagoda in Yangon. I thanked my little guide for his services and handed him a 1000 Kyat note and a bag of chips. He gave me a big smile and thanked me, then dissappeared in the masses.

The Sule Paya was a rather dull sight so i decided to explore the city a little bit more, enjoying the chaos overlooked by worn-out english style buildings. As i was near my guesthouse I was approched by an indian looking guy, offering a cheap busticket to Mandalay. Sometimes I have these weak moments where instead off telling them to fuck off, I just play along a little bitt, only to see what is going to happen. The busticket looked like a fair deal so I took it. Next thing he offered was to exchange dollars in to kyat. he offered 1150 Kyat for one dollar. I knew that was the best deal i could get so i followed him. we entered a small, concrete, dirty looking building. 2 by 5 meters, where i was placed between two old men in front off a desk, waiting for his contact to come. As the contact arrived I was led up a metal old stair. At the top there was a sign that read Mandala guesthouse, used as a cover-up for the illegal transfers upstairs. the indian looking guys contact was a long skiny fellow, wearing a dirty longy and dirty shirt. Under his shirt he showed my a big pile off money. I showed him my 100 dollar bill, he seemed satisfied so he gave me the big pile off money for me to recount. Next he offered me to exchange baht for illegal import from Thailand. we took a taxi to my Guesthouse. It seemed a bitt dodgy but because the traffic often gets jammed i would have an easy escape if something went wrong. But everything went smooth, we exchanged the money, had a tea on the street and off they went.

Again on my own i decided to do some more walking around. It wasn't long before an old man stopped me for a converstation. He wore a blue longy and his long hair was but together in a knot, making him look like a character from some old kung fu movie. I liked him instantly and we agreed to meet up later that day for some sightseeing. As the temperature was getting higher I felt my throat getting dry so I stopped for a drink in a local open air tea shop. I ordered a locally brewed lemonade when I was approached by a middle aged Burmese woman offering her bowl of rice curry. Never turn down a free meal i thought so I accepted her offer generously. She started talking to me in Burmese, giving me little winks and smiling broadly. She wanted to take me to her boat for an evening cruise on the river. Meanwhile 5 Muslim men where laughing there heart out, while this woman was hitting on me. I knew I had to escape so I finished my drink quickly, paid my bill and continued my way.
As it got close to 3.30 I went to my hotel where I was to meet my guide. He was early and was waiting for me in the lounge. He had the plan to take a ferry across the river for some sightseeing out of the city. We went on foot trough the city, uncle Khiang holding me close to him, telling about the old architecture of Yangon. after 1 hour we reached the pier to take the boat. we pushed our way trough the masses to jump on an old 3 level ferry boat. After 10 minutes we reached the other side making our way trough the crowd to take a riskja. These are bicycles with sidecar, in Myanmar the sidecar has one front seat and one rear seat. I took place in the front seat where I was able to talk to my young driver. We rode on the bumpy road when we encountered two Myanmar girls driving on another riskja. They where waving at me, yelling hello and giving there most beautiful smile only in a way Asian women can smile. My driver was in good shape so we chased after them. we left them behind as uncle Khiang wanted to stop at some pagoda. As the sun was setting down we sat on the cool floor of the temple where he told my the story of the saint monk who used to live in the temple; his remains covered now in gold, laying in a coffin that was placed on an altar right in front of us. As the night almost had fallen we continued our way to a house further down the road to visit a family. One of the children was the 14 year old boy Tarin, who wanted to practice his English. When class was over we took the ferry back to the city, had some rice curry with chicken. Feeling utterly tired I said goodbye to uncle, took a pickup to my hotel and fell asleep in total silence.

The next day I took the bus to Bago. After some difficulties trying to get a bus I was able to jump on a local bus. As the bus was fully booked they gave me a place next to driver. Cramped between the window and the two bus helpers I arrived Bago two hours later , safe but with a hurting back. In the bus station I met my new guide for the day. A friendly 33 year old motorbike driver. I think I made his day, because of the trouble they had a couple of months ago tourists seem to avoid coming to Myanmar. For him that meant a lot of less income as I was his first foreign costumer in the last two weeks. Anyway, we dropped my back in some dirty looking hotel and started our trip of pagoda hopping, sneaking inside Pagodas to avoid entrance fees that go to the government. After a long, hot day we settled down in a local bar and I had my first taste of Myanmar beer, which wasn't a bad. Later that day my guide fixed me a bus that drove to Mandalay. We said goodbye and I was on my way again. As the bus took several stops during the long way I met a young man who lived in Yangon. We drank some tea together. He was going to Manadalay for work. several yars ago he was able to stay in Singapore for work and getting his degree in IT. As he was not able to get get a permanent working visa he was forced to return to Myanmar. Obliged to stay in Myanmar his capacities went to waste and he was now getting fucked by his government and multinationals. Tough he was one of the lucky ones. We chatted a while and he insisted on paying for my food and helping me out for the passport check when we switched states. Feeling a little bit guilty I accepted his offer. The night passed away smooth as I was able the get some sleep. We arrived in the city of Mandalay early in the morning. I said goodbye to my friend and took a motorbike to the guesthouse.

After a short sleep I met my new guide, Thanzin. a 25 year old Riskja driver who was willing to drive me to Manadalay hill to see the sunset. As things go I was a little bit unlucky that day. I smashed my phone under the riskja and later that day I broke my camera as well. Because I didn't wanted to travel without a camera for this trip , we spended the next 2 days trying to obtain money to buy a good camera. Getting money in Myanmar isn't an easy jobs as there are no ATM's and all the foreign banks fled the country in 2003. The only way to obtain money now is to go to a big hotel and get money with your visa card, but you gave to pay around 30% commission to do so. With pain in my heart I went to one off these hotels, got my money and went to buy a camera.

later that day Thanzin and me had our last beer at the riverside when we decided it wasn't time to part yet. We made the plan that we would take a motorbike and drive all the way to Kakku and back, About 300-350 kilometers from Manadalay. We rented a motorbike for 6 days and took off the next for a risky journey trough the mountains. It would become one of the best 6 days I had spent traveling, but as my mail is getting to long and boring I will keep that story for next time.

Until next time
Ben

Lost in Translation

2008-02-24T10:30:00.026+01:00

Rancharaburi

Mijn verjaardagsfeestje in Bangkok

China town

Isaan feestje

Mijn goede friend Mr.Som Chai en zijn garde

Joy, mezelf en een andere gozer

Markt in Yala, Isaan

Kletsende Isaan vrouwen

Joy zijn lokale biertent in Isaan

Links de thaise schoonheid noi en haar vriedin bee

Sticky rice burgers

Mijn slaapplaats in Isaan

Mijn lokale kok aan de centrale kookplaats

Gegroet vrienden,

Het is een tijdje geleden dat ik van me liet horen op mijn eigen blog, waarvoor mijn verontschuldigingen. Na een goede maand in Azie te vertoeven leek mij nu de tijd rijp jullie daarom wederom schriftelijk te woord te staan.

Op het moment van dit schrijven bevind ik me momenteel in bangkok. De weg bracht me hier na lange omwegen doorheen Thailand, Laos en cambodja. Zoals jullie weten begon ik men moeizame tocht in bangkok, waarna ik de trein nam richting Koh Paghnan; voor rust, zon zee, strand en Aum. Na twee dagen worden tropische eilanden me iets te veel dus was het weer tijd de rugzak ter hande te nemen en terug te keren richting Bangkok om Aum haar broers en familie te ontmoeten. Na een dagje vertoeft te hebben in hun gezelschap was het tijd de bus te nemen richting Isaan. Isaan, gelegen in het Noord-Oosten van Thailand, is de minst ontwikkelde regio in Thailand maar de leukste mensen van thailand wonen er; een beetje het west-Vlaanderen van thailand als het ware. Net zoals dat in laos verloopt stond de tijd even stil tijdens mijn verblijf in Isaan. Met de versleten familiebromfiets scheurden we de vele slechte wegen in Nung Bua Lumphu af. S'avonds begaven we ons richting thuis waarna we met het halve dorp genoten van wiskhy, Leo bier en bizarre biersnacks. Eens de alcohol zijn werk begon te doen, en dat duurt niet lang voor thai, werden de walkie-talkies en geweren bovengehaald om in legeruniform en zaklamp op het hoofd jacht te maken op veldmuizen. Isaan thai staan bekend als alleseters, als wat de natuur schenkt is potentieel voedsel. Armoede kent zo zijn noodzakelijkheden. Hoewel de regio door de jaren heen een gestage ontwikkeling kende en de noodzaak om alles te eten wat voor handen is geen voldongen feit meer is; is het nog steeds gebruikelijk om jacht te maken op dergelijk ongedierte. Dit louter als dronken tijdverdrijf. Hoewel ik met niemand kon spreken , buiten met mijn vriedin, heb ik mij kostelijk geamuseerd in Isaan. Maar aan alle mooie dingen komt een eind en zo ook aan Isaan en mijn vriendin. Laos wachtte me op.

Dankzij mijn verblijf in Thailand heb ik een geweldige ontsteking opgelopen op maag en urinewegen door het gebruik van het hygienische toilet. Na een kortverblijf in Vietiane nam ik de bus naar het mooie Luang prabang voor rust, vrede en een goede dokter. dat laatste geen makkelijke klus. In het eerste ziekenhuis kreeg ik een bier lao aangeboden maar geen medisch onderzoek en in het tweede ziekenhuis trachtten 3 jonge verpleegsters met mij te flirtten. Nu hadden ze wel mooie kiekjes maar ik bleef onverzorgd zitten met mijn ontsteking. Na lange omwegen heb ik uiteindelijk een dokter gevonden en na een lange rust heb ik eventjes gewerkt in een eet-en drink tuin, na ik goede vriend ben geworden met de manager SomPhon. Aangezien ik toch niets beter had te doen, ben ik na mijn lange verblijf de vlieger opgesprongen richting Bangkok met SomPhon. Die stad heeft toch een tijdje nodig om degelijk verkent te worden dus vertoefde ik er eventjes om de stad te bezichtigen, bizarre feestje mee te maken, mot te krijgen van 3 thaise vrouwen (geen zorgen ik bleef ongeschonden en nu hebben ze me heel graag) en rond te hangen met de halve garde tuktuk- en taxi chaufeurs uit bangkok, tevens allemaal afkomstig uit Isaan.

In die tijd vertoefde Joachim ergens in Cambodja en met nog altijd geen duidelijk plan vertrok ik naar Phnom penh om hem en Thida, die we leerden kennen uit onze vorige trip, een bezoekje te brengen. Na mijn verblijf in Cambodia lanceerde ik het motto "zie eens iets nieuws" en daarom nam ik de bus richting bangkok om vandaaruit naar Myanmar te vertrekken. Mijn Visa aanvraag is nu aan de gang en na Myanmar blijf ik misschien nog eventjes in Thailand en ga ik naar Mae sot om eventueel te vrijwilligeren in Birmamese vluchtelingenkampen. Nadien zal het geld er waarschijnlijk door zijn. Voor de rest rest mij niets zinnig te vertellen en zal ik jullie daarom niet verder vevelen.

Het ga jullie goed en sorry voor de late vertraging van mijn tweede mail.

groeten

Benne

benreiswijs

2008-01-26T10:11:00.001+01:00

Create your own visitor map!

And so it go's

2008-01-16T05:48:00.000+01:00

Gegroet Landgenoten, vrienden en geliefden,

Voor zij die het weten en voor zij die het nog niet weten; vanaf heden bevind ik mij wederom op buitenlandse bodem. Na een vermoeiende vlucht ben ik omstreeks 17.00 geland in Bangkok. Eens goed en wel uit luchthaven heb ik een taxi genomen richting Siam, het centrum van kapitalistisch thailand. Eens de taxichauffeur het had opgegeven om me mee te nemen naar een of ander massagesalon en of ik toch niet getuige wou zijn van een live pingpong show, (wie wil er nu tafeltennis zien, dacht ik bijmezelf) werd ik mooi afgezet aan mijn vertrouwde guesthouse. geradbraakt legde ik mij ten bedde en ontwaakte vroeg in de ochtend om het hallucinante bangkok wederom tot mij te laten komen. Met alle tijd van de wereld neem ik vandaag de trein richting Kho Phag Nan. Aangezien ik verder niets zinnig heb te vertellen en dat bij deze, deze mail dan ook compleet overbodig is en enkel tot doel heeft jullie te laten weten dat ik veilig en wel ben aangekomen, ga ik het hierbij dan ook laten.

verder rest mij nog te zeggen dat je bedankt bent, brecht, voor de nieuwe Lay-out van deze weblog.

Het ga jullie goed

Benne

the last post

2007-08-20T15:27:00.000+01:00

Sabaidi iedereen,

Na moeizaam zoeken in Luang Prabang ben ik dan toch uiteindelijk in contact gekomen met de novice monnik, Nong Khan. Aan de voet van Phousi mountain hebben we lang zitten praten waarna hij me meebracht naar Sakem tempel, waar hij woonde. De volgende dag hebben we samen een tuktuk genomen om ergens in een godvergeten gat zijn familie te bezoeken. Het was grappig, in een kleine hut een middagmaal hebbend aan een kleine tafeltje met 2 monniken, terwijl de familie ergens in een hoek aandachtig mijn bewegingen in de gaten houdt, lachend terwijl ik het lokale Khmo eten verorbber.

Na 3 dagen in Nong Khan zijn gezelschap te hebben vertoeft was het weer tijd om afscheid te nemen. Ik was weer alleen en dat was goed zo, maar zoals dat gaat is een nieuwe vriend nooit veraf en heb ik mijn laatste dagen gespendeerd in het gezelschap van een lao gast die ik heb leren kennen op mijn kamer; nadat hij doodleuk ergens in de ochtend mijn kamer binnenstapte.

Momenteel bevind ik mij weer in vientiane, en in alle eerlijkheid moet ik bekennen, aangezien de laatste dagen een feit zijn, dat ik zal feesten en feesten. en er bestaat geen betere manier om dit met de locals te doen, dus samen met mijn lao vriend, die ik godweer waar heb ontmoet, hebben we samen de lokale discotheken onveilig gemaakt. Ik had de tijd van mijn leven, als enige falang lekker swingend met de lao people. Maar aan alle mooie dingen komt een eind en met pijn in het hart verlaat ik vanavond het fantastische lao om weer te keren naar Thailand, waar ik mijn reis in grandeur zal afsluiten met de full moon party in Ko Pha Ngan

het is mooi geweest

Lao

2007-08-15T09:13:00.000+01:00

hallo vrienden,

de busrit van Hanoi naar Vientiane bleek een helse rit te worden. Verstrengeld tussen vracht en vietnamezen trachtte ik de slaap te vatten. Rond 7 uur 's morgens ontwaakte ik uit een lichte slaap om te concluderen dat de bus al geruime tijd tot stilstand was gekomen. Ergens midden in het verlaten heuvelachtige landschap was de bus zijn achteras doorgebroken. Na 5 uur lang wachten in de bloedhete ochtendzon besluiten we, dat ben ik en de vier andere westerse reizigers, om te liften. Voor 6 dollar hebben we een andere bus kunnen fiksen die ons helemaal naar Vientiane kon brengen. Uit pure noodzaak, ik was kapot en had bijna niet kunnen slapen, ben ik met enkele vietnamezen wodka beginnen drinken. dat spul was niet te zuipen maar het stelde mij wel in staat enkele uren slaap in te halen.

eens in Vietiane ben ik vroeg onder de wol gekropen om de volgende dag de ochtend vroeg te beginnen. Vientiane is een kleine en rustige stad en daarom besloot ik samen met mijn medereiziger een fiets te huren om op sportieve wijze de stad te verkennen. Na een heerlijke herbal sauna en een lao massage ergens in de bossen neem ik afscheid van mijn franse vriend. Ik stond er weer alleen voor.

In een kleine bar langs de mekong leer ik een marginale engelsman kennen met zijn thaise vrouw. Aangezien het al enkele weken geleden was dat ik nog eens was doorgezakt ging ik in op het voorstel om de lokale discotheek onveilig te maken. Aziatische discotheken hebben zo hun charme; de muziek trekt op niets, ze kunnen niet dansen en de omkadering laat ook de wensen over maar fun is het wel. Na een lange nacht lastiggevallen te zijn door de lokale homo's en jonge ladyboys besloot ik richting bed te gaan waar het rustig en veilig was.

na enkele dagen Vientaine, waar ik werd rondgeleid door twee lao dames, ben ik richting Vang Vieng gegaan. Noordelijk gelegen van Vientiane is Vang vieng, omgeven door dreigende bergen en felgroene rijstpaddies, een ongelooflijk mooi stukje natuur. Eens de nacht wederom was gevallen ontmoet ik bij toeval het nederlandse koppel dat ik leerde kennen in Halong Bay.

Na een goede nachtrust beluiten we met zijn drieen een brommer te huren. Rijdend langs kleine dorpjes genoten we van de mooie omgeving en de zachtaardigheid van de lokale bevolking.

Tevens zijn we op onze tocht beland op een tradiotionele Lao begrafenis. ergens langs de kant van de baan halfverscholen in de bossen was het een spektakel met talloze mensen; foto's nemend en lachend. een zeer bizar gegeven.

Na Vang Vieng heb ik de bus genomen richting Luang Prabang. De tocht zelf was een van de mooiste van mijn reis. het berglandschap in al zijn ruwheid en uitgestrekheid was een toonbeeld voor natuurlijke schoonheid. Passerend langs kleine dorpjes met hun rieten huizen waar vrouwen zichzelf wassen in een stroompje, waar de kinderen ravotten in het zand of verkoeling zoeken aan een lopend kraantje en waar de mannen rustig op hun terras zitten genietend van de rust. Het waren mooie taferelen om te aanschouwen.

Luang Prabang op zich is tevens een mooi stadje en wegens zijn uniekheid UNESCO erfgoed. Na hier enkele dagen vertoefd te hebben in het gezelschap van een charmant frans koppel was het oorspronkelijk plan om terug zuidelijk te gaan. De trip bracht mij echter meer noordelijk. In luang Prabang heb ik de boot genomen om dieper de mekong af te varen. Na een lange trip doorheen ruwe jungle arriveerde ik in Muong Neua. Een primitief dorpje gelegen aan de mekong en omringd door uitgestrekte natuur. Eens ik mij in een lokale hut ten bedde had gelegd heb ik een gezellige bieravond gehad met mijn nieuw gezelschap. Aangezien de elektriciteit slechts operationeel was tot 10 uur zijn we vroeg onder de veren gekropen. De volgende ochtend heb ik, samen met een itialiaans koppel en onze gids voor die dag, een lange trek gedaan van dorp naar dorp, doorheen rijstpaddies, riviertjes, terras watervallen, ploeterend door de modder terwijl bloedzuigers steeds hun weg naar onze voeten vonden. Ik was met volle teugen aan het genieten.

Op dit moment bevind ik mij terug in Luang Prabang waar ik enekel dagen zal vertoeven en misschien een ontmoeting heb met een jonge monnik waarmee ik een dagje zal vertoeven. (als alles goed gaat natuurlijk, Cyril en Paola:)).

Tot dan blijf ik lekker verder reizen genietend van de laatste twee weekjes.

Groeten

Benne

Halong bay en sapa

2007-08-01T00:27:00.000+01:00

Halong bay

Black H'mong

David, from spain on the road less travelled

Couli, zalige black H'mong vrouw

Hallo waarde landgenoten,

Mijn laatste week in vietnam heb ik in schoonheid kunnen afsluiten. Eens in Hanoi heb ik de minibus genomen richting Halong Bay. Met zijn 3000 eilanden staat deze baai bekend als een van de mooiste van de wereld. waar schoonheid is zijn er natuurlijk ook toeristen, maar voor een keer kon ik met deze realiteit vrede nemen. Eens op de boot hebben we de haven verlaten om een bezoek te brengen aan 1 van de vele grotten die halong bay rijk is. Nu, de grot zelf was op zich een mooi gegeven maar vietnamezen, om een of andere reden die mij duister is, slagen erin, door middel van kleurbelichting en fonteintjes, er een lokaal disneyland van te maken. Na deze dubieuze bezichtiging zijn we de bay verder afgevaren waar we ten volle van haar schoonheid konden genieten. De stroom leidde ons richting waterplezier, waar we konden genieten van een kayak. Samen met een van de gidsen ben ik samen de kayak ingesprongen en ik had het weer aan mijn rekker. In plaats van enige vorm van sportiviteit te vertonen hebben we eerder rondgedobbert in het ruime sop, genietend van de nicotine die onze hersens binnensloop, en rara in geuren praten over de man zijn sexleven. Als ik weer in belgie ben schrijf ik er een boek over, als verwerkingsproces. Ruimschoots onze kayaktijd overschreden zijn we weer op de boot beland waar we konden genieten van een mooie zonsondergang, waarna ik onder een blote sterrenhemel, samen met een nederlands koppel, heb kunnen genieten van de lokale biertjes.

Na de nacht gespendeert te hebben onder de blote hemel en na gewekt te zijn geweest door de zonsopgang zijn we gestaag de baai afgevaren richting haven.

Eens terug in Hanoi heb ik diezelfde avond de trein genomen richting sapa, Gelegen in het noord-westen van vietnam. Met zijn vele bergen is sapa de ideale plaats om degelijk te wandelen. De regio staat ook bekend om zijn vele hill tribes, waaronder zo'n 60% behorend tot de black H'mong tribe en een resem minderheidsgroepen zoals Dzao en Red Dao, zichzelf onderscheidend door hun traditionele, kleurrijke klederdracht.

Eens aangekomen in sapa ondernamen we onze eerste trek richting caca village, een korte 3uur durende trek. Begeleid door 2 kinderen en een oude vrouw van de black H'mong tribe heb ik de, terleurstellende, trek tot een goed einde gebracht.

Omdat ik mijn tijd ten volle wou benutten heb ik in de namiddag een bromfiets gehuurd om de regio zelf te ontdekken. Samen met de spanjaard scheurden we de wegen af, genietend van de bizariteiten die we onderweg tegenkwamen. Eens aangekomen in een klein dorpje zijn we achtervolgd geweest door 2 Black H'mong vrouwen die met groot doorzettingsvermogen hun koopwaar trachtten te verkopen. Nu, de vrouwen en kinderen van de Black H'mong tribe, buiten het feit dat dat ze steeds iets trachten te verkopen, zijn ongelooflijk geestige mensen en het is een plezier om tegen hen te zeveren, dat we uit puur medelijden de 2 vrouwtjes een lift hebben gegeven op onze motorfiets. Ongelooflijk geestig.

Na een kleinverjaardagsfeestje van 1 van de 3 italiaanse meisjes zijn we vroeg uit de veren gesprongen voor een heerlijke 5 uur durende trek van dorp naar dorp. De trek bestond grotendeels in het trotseren van een steile afdaling, doordrenkt in het modder. dat was lekker slieren geblazen. Afgesneden van mijn groep heb ik mij bij enkele black H'mong vrouwen gevoegd, die mij prezen voor mijn snelheid en behendigheid in het modder. een mens heeft nu eenmaal zijn gaven.

Na 2 dagen sapa, halstarrig achtervolgd geweest door H'mong kinderen die hun koopwaar kwijt wilden, (ik was terug het grote slachtoffer) was het weer tijd om te gaan. Wederom bevind ik mij op dit vroege uur terug in Hanoi, waarna ik de bus zal nemen richting Lao. ik moet zeggenhet is weer mooi geweest.

Groeten

Benne

vietnam, vietnam

2007-07-27T07:28:00.000+01:00

Touristen arbeid in hanoi

Kletsende vrouwen in hanoi

veel voorkomend symbool wat staat voor

eeuwig leven

man op wat moet zijn; zijn fiets

zonsopgang Nha Trang

miserie

gegroet iedereen,

ja, ja, de zomer moet zowaar over het europese continent zijn neergestreken, en dat is voelbaar hier in vietnam, nu het land sinds enige tijd overspoelt word door koppeltjes en gezinnen die komen genieten van een welverdiende vakantie. het is hen gegund.

kort voor mijn vertrek vanuit Nha Trang, ben ik door Dong de mototfiets opgeduwd, omdat het blijkbaar een noodzakelijkheid was voor haar dat ik haar familie ontmoette. Voor ik het goed em wel besefte bevond ik mij op het strand met haar moeder, nonkels, tantes, neefjes en nichtjes, zippend aan een saigon biertje. het had iets hallucinant maar ik wist dat het tijd was om te vertrekken.

Richting Hoi an heb ik een belgisch koppel leren kennen, die 3 weken het vietnamese land onveilig komt maken. Na een verschrikkelijk busrit en geen slaap zijn we samen het dorpje gaan verkennen. Tot nu toe een van de gezelligste en mooiste dorpjes die ik op mijn trip ben tegengekomen. De volgende dag hebben we een bromfiets gehuurd voor een 50km lange rit door de vietnamese vlakten, om My Son te bezoeken. Daterend uit de 7de eeuw is dit vervallen bouwwerk een van de belangrijkste bezienswaardigheden uit de regio en tevens UNESCO erfgoed. Nu zo'n vervallen bouwwerk heeft zeker zijn charme maar na Angkor moeten ze wel heel hard hun best doen. Ik treurde alvast niet, de trip op zich was zeker al de moeite.

Na afscheid te hebben genomen van mijn belgisch gezelschap heb ik nog een dagje vertoeft in Nha Trang. zeverend tegen het lokale personeel en ravottend met de kinderen, ben ik iets wijzer geworden wat betreft het sexleven van de gemiddelde vietnamese man. Bij traditionele vietnamezen is sex voor het huwelijk uit den boze. Aangezien een man voor het overgrote deel uit water bestaat en voor de rest uit hormonen viert hij zijn lusten bot bij de meisjes van plezier. Hier noemen ze dat niet 'd'hoeren' maar gebruiken ze het eufemisme 'de masseuse'. Op de vraag of je na het huwelijk deze praktijk verder zet. Gaf de man mij volgend antwoord. "My friend, today you like drinking sprite, tomorrow you like drinking beer!". het leven kan soms simpel zijn.

Na al deze interessante feiten was het weer tijd mijn tocht verder te zetten. Hue leek mij een logische stap. Hue is, met zijn vele pagodas, tombes en tempels het grootste religieus centrum van vietnam. Guesthouses en touroperators bieden dan ook talloze tours aan om deze bouwerken te bezoeken. Normaal ben ik niet echt tuk op dergelijke tours maar voor een keer wou ik mijn kans wagen. De volgende dag na mijn aankomst zijn we met een kleine groep de stad rondgereden, stoppend aan elk interresant bouwwerk. Om eerlijk te zijn had ik er niet zoveel aan. hoewel er toch wel 2 lichtpunten waren. Ten eerste was er het boedistisch bidmoment in een van de tempels. Boedisten spenderen hun gehele leven binnen een tempeldomein, vanaf het moment ze als kleine weesjongen het tempeldomein betreden. daar leiden ze een sober bestaan, bestaande uit bidden, meditatie en kung-fu. heel boeiend om te zien maar als er 1 ding is dat boedisten niet hebben dan is het wel een gevoel voor ritme, maar dat is hen vergeven. tweede interssant gegeven was het bezoek aan de thien mu pagoda. Niet zozeer voor zijn architectuur maar voor het feit dat dit de plaats is waar de boedist Thich Quang Duc in opgroeide. De man reed in 1963 met zijn auto naar siagon en stak er zichzelf in brand in het oog van de internationale pers. Dit om te protesteren tegen het onderdrukkend regime van president Ngo Dinh Diem (anti-communist en anti-buddhist). Zijn auto staat als eerbetoon uitgestald in Thien Mu.

Voor de rest heb ik in Hue veel gerust wegens een zware ontsteking op mijn

oog, nadat een vlieg drie dagen in mijn oog vertoefde en er niets beter op vond mijn oog te infecteren met toxische stoffen. Als dat nog niet genoeg is had ik ongelooflijke pijnsteken in mijn slokdarm. Ja, het leven kan soms hard zijn. De rust heeft me alvast goed gedaan en na Hue heb ik de bus genomen richting Hanoi, de hoofdstad van vietnam. Morgen neem ik de trein naar Halong Bay, in het oosten van Vietnam, om dan de trein te nemen naar sapa. Omgeven door bergvolkeren zal ik een 2daagse trektocht ondernemen, door wat moet zijn, een ongelooflijk mooi berglandschap.

voor ik het vergeet, wat betreft die mail inzake die quizvraag. Filou en pilli, het verbaasd me niets, maar jullie hadden het antwoord volledig correct.

Als laatste heb ik uit pure noodzakelijkheid, ja zelfs reizen kent soms zijn noodzakelijkheden, mezelf een nieuwe digitale camera aangeschaft, zodat jullie weer ten volle kunnen genieten van woord en beeld.

Bye

benne

same same, but different

2007-07-17T08:48:00.000+01:00

hallo,

na veel zwoegen ben ik uiteindelijk op vietnamese bodem beland, weliswaar heb ik deze tocht met mezelfe moeten afleggen. michael is de bus opgesprongen richting thailand en de jo is blijven plakken in phnom penh, alhoewel hij zich nu ook al in vietnam zou moeten bevinden. conclusie is dat het weer zoals in de oude tijd was: mezelf en mijn overpakte rugzak. Enkele dagen geleden ben ik in ho chi ming aangekomen, beter bekend misschien als siagon. de contradictie met cambodja is voelbaar, alleen al om het feit dat vietnam minder contradictorisch is. het voelt aan alsof je in een meer beschaafde wereld arriveert, naar aziatische maatstaven weliswaar, en dat is vooreerst al voelbaar in de veel hogere prijzen. In Saigon heb ik mij ten bedde gelegd bij een vietnamese familie, die me volpropte met massa's fruit waarvan ik niet eens weet of het wel fruit was.
onder het motto 'wees een toerist' ben ik de volgende dag een cyclo opgesprongen (dat is een fiets met een zitmand vanvoor, denkbaar afkomstig van het schroot) om de stad te verkennen. Na een bezoek aan het oorlogsmuseum, die ik bijna kokhalsend heb moeten verlaten, heb ik toeristgewijs de stad rondgereden op zoek naar souveniers. Op het einde van de dag ben ik dus een smak geld verloren en ben ik heel wat wijzer geworden wat betreft de bonanzakunst en hun licht erotische vormgeving. Voor de rest heb ik hier veel gerust en vietnamees geleerd.
tijdens mijn verblijf in saigon ben ik halstarig achervolgt geweest door een vietnamees boekenmeisje die me te pas en te onpas kwam storen tijdens het eten. zonder het te beseffen ben ik naar het schijnt haar nieuw vriendje. Ik heb moeten beloven dat ik zeker terugkom en dat ik een resem boeken van haar zal kopen, anders zou het kunnen dat mijn keel word overgesneden. (ja, de liefde kan mooi zijn) Ik was dus genoodzaakt saigon te verlaten en de bus te pakken naar eerder veiligere oorden. Nha Trang leek mij een goede optie, gelegen in centraal vietnam, de uitstekende keuze voor een zon, strand, zee vakantie, of zoiets.
Eens aangekomen was ik van plan rustig te stad te verkennen wanneer ik zowaar een bar word ingesleurd door vietnamese dames. Uit pure noodzak zit ik hier al drie dagen vast en mag ik af en toe de stad intrekken, weliswaar onder begeleiding, om iets te bezichtigen. maar ik treur niet, want hoewel 'familie' misschien een eerder rekbaar begrip is in vietnam, heb ik er 4 schatten van zusters bij.
Maar aan alle mooie dingen komt een eind en vanavond neem ik de bus naar hoi han voor god weet wat.

als laatste wil ik me verontschuldigen voor het gebrek aan foto's, mijn camera is namelijk gestolen in Phnom penh, de schuldigen: vander plaetsen uit deinze, nen fransman met een bizar lachje en a dirty girl(ja,ja mich...). maar niet getreurd mijn analoge camera heb ik nog steeds in de hand en dus blijf ik moedig mijn reis verderzetten.
het ga jullie goed
Tam biet
Benne

2007-07-07T13:06:00.000+01:00

Hallo iedereen,

Het is ons wel een weekje geweest. Na Phnom penh zijn we met de nest van de nirvana bar richting kust gereden. In het rustige Sihanoukville hebben we ons op het strand genesteld voor een ''rustig'' weekend. Helaas waren de weergoden ons niet goed gezind en zat er weinig op dan heerlijk rusten in de hangmat of ons onder te dompelen in de sferen van de lokale bar. De plannen om ons te nestelen op een verlaten eiland vielen letterlijk in het water.

Het oorspronkelijk plan was dat we ons nu al enkele dagen op vietnamese bodem zouden moeten bevinden. Dit plan is nu nog altijd niet uitgevoerd en sinds 2 dagen zitten we weer in Phnom Penh. Om Phnom penh eens op een andere andere manier te ervaren hebben we de tuk tuk genomen richting een organisatie die zich inzet voor kinderen die op de lokale vuilnisbelt leven. Met de lokale gids van ''une sourrire pour un enfant'' hebben een hele rondleiding gekregen binnen de organisatie die de nadruk legt op onderwijs in alle stadia, beroepsopleiding en huisvesting voor talloze straatkinderen. Om enig vat te krijgen op dereglijke situaties zijn we de brommer opgesprongen voor een bezoek aan de vuilnisbelt. een leuke ervaring valt dit niet echt te noemen maar het is op zijn minst confronterend.

voor de rest is er niet veel nieuws te vertellen en gaan de dingen zoals ze moeten gaan. Michael zijn afscheid komt dichterbij en gestaag gaan jo en ik proberen in vietnam te geraken. tot zover het lokale nieuws vanuit cambodja, tot de volgende.

groeten

ben, jo en mich

cambodja

2007-06-27T11:29:00.000+01:00

gegroet,

Na een kort verblijf in bangkok om michael op te halen,zijn we de bus opgesprongen richting Cambodja. Cambodja, in een negatief daglicht bekend voor de Khmer rouge en Pol Pot, die het land van 1975 tot eind 1979 onder de greep van het agrarisch communisme hield. 1974 werd het jaar nul en elke cambodiaan werd tewerkgesteld in de landbouwindustrie. Wie voor de revolutie banden had met de oude overheid of over enige vorm van kennis beschikte, die ook enig ''gevaar'' kon vormen voor het nieuwe regime, werd brutaal gefoltert of afgeslacht. Bij deze autogenocide kwamen ongeveer 2 miljoen cambodianen om het leven. Hoewel cambodia werd bevrijd in 1979 bleef de khmer rouge actief tot in 1998,het jaar waarop pol pot het leven liet. Hoewel deze geschiedenis zich in zekere mate nog aftekent omhelst cambodja stilaan maar zeker het toerisme. Want in een positief daglicht staat cambodia bekent om haar tempels van Angkor. gebouwd in de 12-13de eeuw door het in die tijd machtige Khmer rijk, behoren de tempels, die zich uitstrekken over een gebied van 235 km 2, tot 1 van de 7 wereldwonders gebouwd door mensenhanden.
Tot daar de geschiedenisles. Zoals beschreven zijn we de bus opgesprongen richting Siem reap, een westelijke stad in cambodia die tevens fungeert als toegangspoort tot een bezoek aan angkor. Leuk detail aan een bezoek aan cambodia: eens aan de grens word je ongelooflijk lang opgehouden en zorgen ze ervoor dat de groep waarmee je reist opgesplitst geraakt. onder het mom dat er in cambodia geen geldautomaten zijn raden ze je aan om je geld aan de grens om te wisselen. voor je het goed beseft word je op een brommer gedropt die je naar een louche wisselkantoor brengt. zonder het goed te beseffen geef je je bhats af. de riel in cambodia is een vrij zwakke munt dus als wissel krijg je een smak geld in je handen. Onmogelijk om na te tellen, accepteer je de wissel. Eens in het hotel krijg je de kans om in alle rust je geld te tellen waar je tot het besef komt dat je zwaar bestolen bent.
We lieten het niet aan ons hart komen en eens goed uitgerust hebben we de dagtrip ondernomen in het hallucinante angkor what. Na een kleine week vertroeft te hebben in het bizarre Siem reap hebben we uiteindelijk de bus genomen richting phnom penh, de hoofstad van cambodja. Momenteel verblijven we in een guesthouse gelegen aan het meer, aan het uitdokteren wat onze volgende bestemming zou kunnen zijn. waarchijnlijk gaan we richting de zuidkust om daar enkele dagen de rust op te zoeken, ver weg van enige stadsdrukte.
Deze keer bekomt de eer van de foto's toe aan michael, waarvoor dank.
Alles laatste een klein quizvraagje, wie kan de fout vinden in een van de foto's......
veel denkplezier en alle antwoorden kunnen op de blog gepost worden

veel groeten uit het verre azie
ben, jo en michael

Chiang Mai en de jungle

2007-06-15T14:49:00.001+01:00

gegroet iedereen,

Na ons avontuur in Bangkok hebben we vorige week de nachttrein genomen richting Chiang Mai. Een van de grotere steden in het Noorden van Thailand. Met zijn 1.5 miljoen inwoners en kleine centrum straalt de stad een zekere rust uit. de warmte is er minder drukkend, de straten liggen er netter bij en de Tuktuk rijders zijn er minder doorzettend om je voor veel te veel geld in hun tuktuk te krijgen. Tevens is Chaing mai het epicentrum om een trektocht te ondernemen in de jungle. Zoals het een goede reiziger betaamt konden we dit niet laten liggen en na een dagje chiang mai bevonden we ons de volgende dag, met een groep van 8 medereizigers, in een te krappe taxi richting jungle. Die dag is het bloedheet en om de tocht niet te zwaar te laten beginnen worden we op een resem olifanten gedropt voor een 40 minuten durende rit. Wat volgt is een vrij korte wandeling richting Lahu village. na de verslagende hitte, de moeilijke klim; en op het einde de hevige sortbui, bereiken we het drijfnat het kleine dorpje, waar we de nacht zullen spenderen in de lokale bezoekershut. De volgende dag is het meer van hetzelfde, hoewel deze keer de hitte minder doorslagevend is en we vrijwel bespaart blijven van hevige stortregens. Na een korte nachtrust in de junglehut bereiken we de laatste dagetappe. Via een korte wandeling langs de rivier worden we op een boot gedropt die ons zogezegd door de wilde waters zou moeten leiden, om daar van te 'bekomen' worden we op een bamboovlot gezet, waarna we teruggevoerd worden richting Chiang Mai.
Na een nachtje feest besluiten we de volgende dag om een scooter te huren. Dit is een vrij goedkope en vrijuit de leukste manier om de regio te verkennen. Vooreerst rijden we een heuvel op waar we een tempel bezoeken met panoromisch zicht over Chiang mai en de bergen die haar omgeven. Daarna rijden we richting een olifantenkamp en scheuren we zo'n 40 km de stad uit met als eindpunt niet zozeer een olifantenkamp maar een drukke straat ver buiten de stad en een bijhorende stortbui. Langs spekgladde wegen rijden we terug richting Chiang Mai, waar we van een goed avondmaal genieten; in westerse stijl weliswaar, en waarna we ons in de lokale kroeg droppen en genieten van een chang biertje.
De volgende 2 dagen rijden we met de scooter doorheen de straten van Chiang mai met onze persoonlijke thaise chauffeur en stadgids, Bee, vooralleer we de trein richting Bangkok nemen, waar we ons op dit eigenste moment bevinden, wachtend om onze tocht voort te zetten richting Cambodja.
Groeten van, en wegens vermoeidheid, een rustende Ben en Jo

crazy bangkok

2007-06-04T13:34:00.000+01:00

hallo beste medemensen,

nu we sinds 1 juni de iets wat koude omgeving van nieuw-zeeland achter ons hebben gelaten, zijn we in de drukkende warmte van Thailand beland. Na een lange vlucht van 12 uren zijn we omstreeks 3 uur 's nachts geland in Crazy Bangkok, city of life. Eens we voet hadden gezet op thaise bodem zijn we de taxi in gesprongen richting Siam square. Na een lange rit op de verlaten snelwegen in bangkok, in wat moet geweest zijn een van de snelste taxis in zuid-oost azie stonden we moederziel alleen in hartje bangkok. Na een moeizame tocht, op zoek naar een hotel zijn we uiteindelijk beland in een klein hotel gelegen in een smal steegje, waar we ons teniet deden aan het lokale Singha bier. Na een goede nachtrust zijn we de tuktuk ingesprongen op zoek naar bangkoks culturele erfgoed.

Na een hallucinante dag zijn we vroeg in de veren gesprongen.

de volgende dag hebben we de tuktuks gelaten voor wat ze waren en zijn we stapvoets door de straten van bangkok verdwaald, langs kleine steegjes, veelal overmand door de geur van afval, zijn we in een kleine 'kroeg' beland in de buurt van Golden Mountain waar we met de locals hebben verbroederd en we hebben kunnen genieten van een goed glas singha bier.

Donderdag verlaten we bangkok en gaan we richting Chiang mai in het noorden van Thailand waar we een 3-daagse trektocht zullen ondernemen in het noordelijk landschap, tot dan is het meegaan met de stroom die thailand rijk is.

vele groeten en tot de volgende keer

Benne

en jo

Fiordland

2007-05-03T06:59:00.000+01:00

Kepler track

Milford sound

gegroet iedereen,

wegens het enorme succes van deze webblog krijgen jullie wederom een resem foto's en bijhorende tekst. Na onze lange tocht langs de westkust van het zuid eiland zijn we uiteindelijk beland in Queenstown, het toeristisch epicentrum van Nieuw-Zeeland en tevens een van de sleutellocaties in de lord of the rings-triologie. Na enkele dagen vertroeft te hebben in Queenstown hebben we ons laten overhalen, door 2 antwerpse vrouwen, om een drie daagse trektocht te ondernemen in het fiordland national park, qua natuur het mooiste national park in Nieuw-Zeeland. Hoe het ook zij, voor dat we het wisten zaten we in de auto richting Te Anau, aan de voet van het fiordland, waarna we de volgende dag zouden beginnen aan de Kepler Track, een driedaagse trektocht van ongeveer 50 km; de bergen in; stappend van berghut naar berghut. Hoewel de spieren achteraf vrij stram waren en we fysiek uitgeput waren, was het een ongelooflijke tocht met uitzonderlijk mooie panoramische uitzichten op de mooiste regio van het land. Na een degelijke maaltijd en een goede nachtrust zijn we zo'n 100 km noordelijk gereden, richting Milford Sound, daar viel niet veel te beleven maar natuurgewijs was het een stukje hemel op aarde. Vandaag zijn we, na een boottocht, in een ruk teruggereden naar Queenstown, waarna we dan gestaag de Oost-kust zullen afscheuren.

alvast tot de volgende blog en blijven genieten van de zon

Groeten benne en co

New Zealand on the road

2007-04-23T05:00:00.000+01:00

Franz jozef glacier, langs de westkust

langs de baan

Nelson lakes national park

Op weg naar Golden Bay

de Noord-kustlijn van het zuid eiland

Blues in wellington

Rock and roll in wellington

De zee gespot vanuit de coromandel, ten oosten
van Auckland

gegroet,

nu de reiswegen van mezelf, joachim en gregory na maanden uiteindelijk zijn samengelopen, hebben we uit praktische en financiele overwegingen, zoals sommigen onder jullie reeds weten, ons zelf genesteld in een duitse campervan, waarbij we met niet aflatende moed, met bob dylan die ons gezelschap houd, door het new zealandse land scheuren. Na een korte periode vertoeft te hebben op het Noord-Eiland, waar de wegen ons leidden naar coromandel peninsula, Tauranga, Taupo en Wellington, zijn we de ferry opgesprongen om de woestenij van het zuid-eiland te ontdekken. Momenteel gaan we nu gestaag de west-kust af, na reeds het Abel Tasman national park, golden Bay, nelson en nelson lakes national park bezocht te hebben. Voor de rest is het nog steeds de vertrouwde gang van zaken: toeristen door het landschap, goed slapen en eten, en van tijd tot tijd een onbekende pub binnen, om onszelf te bezondigen aan de lokale bieren en zeveren tegen de locals, maar vooral in de eerste plaats ons ogen blijven uitkijken op de verblindende schoonheid van het landschap. Alles loopt dus nog goed hoewel het hier iets frisser aan het worden is, terwijl ik heb vernomen dat in belgie de zon al wel eens durft branden.

Naar goede gewoonte, ter jullie verblijding, enkele kiekjes

en wie dit ook leest hou jullie goed en tot de volgende

groeten

Benne

en de 2 reismakkers joachim en gregory

new zealand

2007-04-01T04:48:00.000+01:00

Hallo iedereen,

tis eventjes geleden maar hier ben ik dan weer. zoals de meesten weten bevind ik mij sinds 10 maart op new zeelandse bodem. na mijn verjaardag te hebben gevierd in auckland met 7 chileense schoonheden ben ik naar napier gelift om mijn steentje bij te dragen in de appelteelt, na een lange lifttocht met mensen die mij probeerden te overtuigen van gods wegen en de onzin van het darwinisme, ben ik in napier beginnen werken bij johnny appleseed. dit werk heb ik zo'n 4 dagen volgehouden, wegens de ongelooflijk lage lonen. Aangezien ik niet de beste appelplukker ben ben ik er in geslaagd om op mijn eerste dag slechts 1 bin de vullen, ter waarde van 35 dollar; deel dat door 2, en doe daar 22% tax af en je bekomt mijn loon voor 8 uur werk. volgend plan was om af te zakken naar tauranga, na een rustig uitrustweekend in gisborne. na een lange wandeltocht word ik opgepikt door een oud koppel dat mij ergens afzet in the middle of nowhere, met slecht om de 15 minuten een passerende auto. De wet van murphy begon zijn werk te doen, na eerst besproeit te worden met chemicalien door een passerend vliegtuig, wordt ik omsingeld door 6 politiecombi's, vergezeld met drugshonden. Uit het niets verschijnt er een helikopter die zich slechts 10 meter komt parkeren, gedekt onder het stof van zijn landing, probeer ik moedig voort te liften. nu, als er een ding moeilijker is, dan is het proberen een lift te krijgen van mensen als er langs de andere kant van de weg zich een schouwspektakel voordoet met politiewagens en landende helikopters. hoe het ook zij na een uur en een half wachten krijg ik het domme idee om te beginnen wandelen, 150 km door een bergachtig landschap, met veel te veel bagage en een halve fles water. na enkele kilometers gestapt te hebben komt het geluk uit hemel gevallen als ik word opgepikt door een formidabele kiwi schoonheid, (1 van de grote voordelen in new zealand is dat je 50% van de keer word opgepikt door vrouwen, slecht kan dit niet zijn) die me helemaal naar naar Tauranga zal voeren, na een lange tocht door het mooie landschap, een frisse duik op een verlaten strand, en enkele biertjes later, ben ik die dag nog in Tauranga geraakt. Na de rust en het gefeest in tauranga ben ik verder gelift naar auckland, waar ik mij nu op dit moment bevind, wachtend op gregory en joachim die weldra zullen landen in auckland. dat was het dus tot zover, hou jullie goed en tot de volgende

groeten
benne

2007-03-07T06:48:00.000+01:00

gegroet iedereen,

deze keer is het niet zo lang geleden dus jullie worden verwend. dit is waarschijnlijk mijn laatste bericht op het wereldwijde web vanuit het land down under. zaterdag zal ik mij in de lucht bevinden om de nieuw zeelandse vlakten te verkennen. vandaag bevind ik mij in sydney na een lange lift tocht van Cairns naar Sydney. de eerste twee dagen waren een ramp, de eerste dag slaagde ik erin om een afstand van 140 km te overbruggen in 6 uur, zware kost. gelukkig had ik de derde alle geluk van de wereld, in Mackay werd ik opgepikt door een pooier in een massal grote amerikaanse pick-up, die me helemaal naar brisbane bracht. heb drie nachten kunnen slapen in zijn appartement samen met de persoonlijke bodyguard van paris Hilton, das pochen. hoe het ook zij na gratis overnachtingen, gratis eten, belgisch bier, een heerlijk bed en een trvestietenfeestje, heb ik een gratis vliegticket gekregen helemaal naar Sydney, dus dat is boffen.

ter afluiting en ter uwer amusement nog enkele kiekjes die ik de vorige keer, door gebrek aan tijd, niet kon doorsturen

tot de volgende kameraden

2007-02-27T00:36:00.000+01:00

gegroet iedereen,

tis eventjes geleden sinds de laatste keer maar hier ben ik dus weer. Na de lange tocht langs de fantastische great ocean road, adelaide, mildura, sydney, het feestgedruin van byron bay, de bananen hel in tully (twas wel super), en ten slotte the great barrier reef in Cairns, vervolg ik mijn weg, achter 3600 km van liften, terug naar sydney om de vlieger te pakken naar nieuw-zeeland. der is op de tocht veel gebeurd dus ik hou het bij enekel foto's. en op verzoek via boze mails dan toch enkele foto's van mezelf.

tot later en jesus loves you

(meer foto's volgen nog)

benne

2007-01-22T06:10:00.000+01:00

hallo beste lezer,

het eiland tasmanie heb ik sinds kort achter mij gelaten, en zo tevens de zuid-koreanen, die ik diep zal missen, om mijn tocht voort te zetten op het vaste land. op de boot heb ik een lift kunnen fiksen maar bij toeval heb ik een andere lift gekregen va n een duitser die tevens , met zijn camionette, die great ocean road road zal afscheuren. geen zorgen de duitser was op aanbeveling van een west-vlaming, dus zo erg kan hij niet zijn. hoe het ook zij, in afwachting van het volgende avontuur, ter uwer verblijding, enkele kiekjes.

Bernard, als je dit ooit leest tot ooit in die kroeg in het gentse of ergens anders op deze aardbol.
En Mario alvast nog eens bedankt, twas geestig je te ontmoeten.
aan alle andere levende wezens die dit lezen, tot de volgende en hou je goed
zuid-koraanse voorgrond met tasmanische achtergrond

bruny island....
bruny island.....
Ava op bruny Island
Mt. wellington met zicht over hobart en omstreken
hetzelfde geld voor hier
dit kennen jullie allemaal
de japanse slaaphouding

2007-01-16T12:11:00.000+01:00

halloha iedereen,

vandaag niet veel te melden dus in plaats van het te zeggen met woorden zeg het met foto's

tzijn der nie veel want heb weinig tijd maar swat, en die foto van mezelf die volgt nog wel, das wanneer het nen helen schonen is.

hou jullie allemaal haa

tasmanie

2007-01-03T05:07:00.000+01:00

hehe iedereen

tis eventjes geleden maar vandaag heb ik nog eens de kans om op het web te verschijnen. jiha.

ik ben wat vroeger naar tasmanie vertrokken dan gepland omdat ik in melbourne geen werk heb kunnen vinden en owille van het feit dat het stedelijkaspect mij begon te vervelen. in devonport heb ik twee zuid koreanen leren kennen waarmee ik tot op heden nog altijd het prachtige eiland tasmanie verken. tis hier zalig en zal hier waarschijnlijk een tijdje blijven om wat centjes te verdienen. gisteren had ik mijn eerste werkdag achter de rug. ik werk momenteel op een cherry farm in new norfolk. tis een rustige job en tverdient redelijk.

en hierbij ook nog wat fotos,

bedankt iedereen voor de berichtjes en gelukkig nieuwjaar iedereen

groeten

benne

chuchumo, rex and junior op oudejaar

een zonsondergang of is het de

rotsen en water aan de zuid kust

een surfer die de elementen trotsteert

prahtig uitzicht over de zuid kust van australie

trektocht door tasmansche wildernis

rotsspektakel nabij port arthur, tas

een wallibie

wineglass bay, tassie

wineglass bay in het national freycinet park

nabij coles bay in tasmanie

rots langs de oost-kust, nabij bicheno, tas

een blowhole

junior

duinspektakel nabij st. Helens, oost kust, tas

survival of the fittest

geen commentaar maar de man met de leren jekker

was wel rock'and'roll.

de jager en zijn prooi

man haalt vlag neer

ergens in melbourne

melbourne by night

2006-12-27T13:02:00.000+01:00

Canberra en Melbourne

2006-12-14T06:45:00.000+01:00

hallo wederom vrienden, kennissen en familieleden uit belgie,

vandaag de dag dwaal ik door de straten van Melbourne in de staat Victoria achter een kort bezoek te hebben gebracht aan de hoofdstad van Australie, canberra. canberra moet zowaar de meest lekijkste en onpersoonlijkste stad zijn dat iemand ooit kan tegenkomen. overal rechte straten omgeven door mastodonte gebouwen en spijtig genoeg in een bepaald opzicht het toonbeeld van de jonge australische cultuur. desalniettemin heb ik er toch een vrij leuke tijd gespendeert vooral dan met de australische locals. tevens heb ik ook in de 40 graden brandende zon de mount Ainslie 'beklommen' waar ik, door het nemen van een kortere weg, ben omsingeld geweest door zo'n 15tal kangeroos; slechts op enekel meters vn mij vandaan. sinds gisteren ben ik aangekomen in melbourne waar ik samen de stad verken, zij het altijd meer s'nachts, met een vriendelijke duitser, gregor. waarschijnlijk blijf ik hier tot achter de feesten waarbij ik in tussentijd wat zal proberen de werken. normaal gezien leiden de wegen dan naar tasmanie.

tot dan en prettige feesten
benne

sydney

2006-12-08T00:56:00.000+01:00

Halloha beste vrienden en vriendinnen,

Achter een vermoeiende en veel te lange reis ben ik dan toch in sydney beland. tis ier een schone stad maar met momenten veel te warm. ik logeer in de city harbor hostel en spendeer vooral mijn tijd aan het nodige in orde te brengen, te stad te verkennen en slapen. de eerste dag heb ik twee belgen leren kennen waarna we uit goede belgische gewoonte enkele cafes hebben afgeschuimt op zoek naar goedkoop bier. woensdag heb ik een barbecue gehad met enkele hollanders die juist waren toegekomen, zeer vermoeiend maar in de plaatselijke pub een toffe aussie leren kennen. gisteren heb ik een lange bootocht gedaan vetrekkende aan het opera house waarbij we de gehele haven verkent. spijtig genoeg wederom veel te veel hollanders, maar wel geestig. normaal gezien had ik vorige avond een afspraak met nathan, die australier die ik heb leren kennen en een afspraakje met enekel nederlandse vrouwen en een spanjaard, julio genaamd, maar de zon heeft me zo genekt, en de hollanders dat ik in 14 uur durende slaap ben gevallen.
dit gezegd zijnde is het hier heel geestig maar ben ik nu toch wel van plan om morgen naar canberra te trekken omdat het beach boy gehalte, de nederlanders en de dure prijzen me iets te veel worden. maar vanavond toch nog eens een barbecutje houden op het dak van de hostel met een mooi zicht over de skyline van sydney.

de mazzel

Bericht van Ben aan Jo

2006-12-06T13:59:00.001+01:00

Jeeps iedereen,
Alles dik in orde.
Vlucht viel goed mee.
Heb Sydney al eens goed verkend. Mooie zomerse stad. Wel warm! Ben al verbrand maar mooie vrouwtjes.
Nu pintje aan't drinken, vanavond misschien met 2 van den Antwerp iets drinken.
Tot gauw!
kusje, Benne

Ben nog in belgië...

2006-11-30T23:47:00.000+01:00

...in de voorjaarstraat nummer 5